ΑΦΥΠΗΡΕΤΗΣΗ - Καλή συνέχεια αγαπημένη μας Ευτυχία

Με ιδιαίτερη συγκίνηση αποχαιρετούμε την αγαπημένη μας συνάδελφο Ευτυχία Γαγλία, η οποία αφυπηρετεί έπειτα από 30 χρόνια αδιάλειπτης και πολύτιμης προσφοράς στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου.
Η Ευτυχία υπήρξε πραγματικά μια νοσηλεύτρια του «βαρέως πυροβολικού». Από το 1996 ανέλαβε με αξιοθαύμαστη υπευθυνότητα, συνέπεια και επαγγελματισμό σειρά καθηκόντων, τα οποία για 21 ολόκληρα χρόνια διεκπεραίωνε μόνη της, καθώς ήταν η αποκλειστική νοσηλεύτρια στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΙΝΓΚ. Με αφοσίωση, ακρίβεια και ακούραστη εργατικότητα, στήριξε ουσιαστικά τη λειτουργία των ιατρείων και συνέβαλε καθοριστικά στην ομαλή εξυπηρέτηση εκατοντάδων ασθενών.

Η παρουσία της στα Εξωτερικά Ιατρεία υπήρξε καταλυτική και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Ήταν πάντοτε εκεί, σταθερή, αξιόπιστη και οργανωμένη, γνωρίζοντας κάθε διαδικασία σε βάθος και φροντίζοντας ώστε όλα να λειτουργούν με τον σωστό ρυθμό. Η εμπειρία της πραγματικά πολύτιμη, σημείο αναφοράς για όλους μας.
Οι ασθενείς τη γνώριζαν με το μικρό της όνομα και της είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη. Μια εμπιστοσύνη που δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται καθημερινά. Την κέρδισε με τη γνώση της, τη σταθερότητά της, την ειλικρίνεια και, πάνω απ’ όλα, με την ανθρώπινη φροντίδα που προσέφερε απλόχερα. Για πολλούς ασθενείς, η παρουσία της αποτελούσε πηγή ασφάλειας και ηρεμίας σε δύσκολες στιγμές.

Πάντα με όρεξη για δουλειά, μεθοδική και άριστα οργανωμένη, ολοκλήρωνε κάθε της υποχρέωση με τον δικό της ξεχωριστό ρυθμό και πρόγραμμα. Έναν ρυθμό που αντικατόπτριζε την πολυετή εμπειρία και τη «σχολή» που τη χαρακτήριζε. Δεν άφηνε τίποτα στην τύχη και φρόντιζε μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια την ποιότητα της δουλειάς της.

Για τους νεότερους νοσηλευτές και γιατρούς, η Ευτυχία ήταν κάτι πολύ περισσότερο από συνάδελφος. Υπήρξε μέντορας, στήριγμα και καθοδηγήτρια. Μεταξύ αστείου και σοβαρού λέγαμε πως ήταν «η μητέρα μας στη δουλειά» και η φράση αυτή περιγράφει απόλυτα τον ρόλο και την παρουσία της. Μας νοιαζόταν, μας πρόσεχε, μας συμβούλευε με καλοσύνη και ειλικρινές ενδιαφέρον, και δεν ξεχνούσε ποτέ να μας δώσει κουράγιο στις δύσκολες μέρες, ακόμη και με ένα μικρό γλυκό που έκανε τη διαφορά μέσα στην πίεση της καθημερινότητας.
Ανήκε στην παλιά, αυθεντική σχολή της νοσηλευτικής, εκείνη που βασίζεται στην εμπειρία, την παρατηρητικότητα, τη μνήμη και το ανθρώπινο ένστικτο. Σε μια εποχή που αλλάζει διαρκώς και ψηφιοποιείται, η Ευτυχία μας υπενθύμιζε τη διαχρονική αξία της ανθρώπινης επαφής και της ουσιαστικής φροντίδας. Και γι’ αυτό ήταν βαθιά αγαπητή σε όλους μας.

Η απουσία της θα είναι αναμφίβολα αισθητή στην καθημερινότητά μας. Θα μας λείψει η εργατικότητα, η υπευθυνότητα, η πρακτική της σοφία, αλλά κυρίως η ζεστασιά και η ανθρωπιά της. Το παράδειγμα που αφήνει πίσω της, όμως, θα συνεχίσει να μας καθοδηγεί και να μας εμπνέει.

Ευτυχία μας, σε ευχαριστούμε από καρδιάς για όλα όσα προσέφερες όλα αυτά τα χρόνια. Για την αφοσίωση, τη φροντίδα, τη στήριξη και την αγάπη που μοίρασες απλόχερα. Σου ευχόμαστε υγεία, ηρεμία, όμορφες στιγμές ξεγνοιασιάς και κάθε χαρά στο νέο κεφάλαιο της ζωής σου.

Θα σε θυμόμαστε πάντα με βαθιά εκτίμηση και αγάπη. Θα μας λείψεις πραγματικά!